Rozdział 12 ﹝1﹞: Dawanie czegoś innym jest trudne, gdy ludzie są biedni

(Rozdział 12 ﹝1﹞) Krótka rozmowa na temat Pisma czterdziestu dwóch rozdziałów wypowiedzianych przez Buddę

Współ tłumacze w czasach wschodniej dynastii Han w Chinach (25–200 n.e.): Kasyapa Matanga i Zhu Falan (który przetłumaczył wspomniane Pismo z sanskrytu na chiński).

Tłumacz w czasach współczesnych (A.D.2018: Tao Qing Hsu (który przetłumaczył wspomniane Pismo z chińskiego na angielski).

Nauczyciel i pisarz wyjaśniający wspomniane Pismo: Tao Qing Hsu

Rozdział 12: Wymień trudności i zachęcaj do praktyki

Budda powiedział: „Ludzie napotykają dwadzieścia trudności. Dawanie czegoś innym jest trudne, gdy ludzie są biedni. Nauka Tao jest trudna, gdy ludzie są w ogromnym bogactwie i są szlachtą. Ludziom trudno jest umrzeć, ponieważ trzeba porzucić ich życie. Możliwość zobaczenia pisma Buddy jest trudna. Urodzenie się w czasach Buddy jest trudne. Znoszenie erotyki i pożądania jest trudne. Widzenie własnego interesu i nie dążenie do niego jest trudne. Żadna uraza, gdy upokorzenie jest trudne. Nie zbliżać się do zwykłych ludzi, gdy posiadanie autorytetu jest trudne. Brak serca, gdy kontakt z rzeczami jest trudny. Uczenie się szeroko i szeroko zakrojone badania są trudne. Usunięcie ego-arogancji jest trudne. Nie gardzić nieuczonym jest trudne. Praktykowanie równości w sercu jest trudne. Trudno jest nie powiedzieć, czy jest to dobre, czy złe. Spotkanie z osobą o dobrej wiedzy jest trudne. Widzenie Natury i nauka Tao są trudne. Reformować ludzi, żeby ich ratować, jest trudne. Widzenie okoliczności i niewzruszone serce są trudne. Dobry w zrozumieniu wygody jest trudny.

 

Ubóstwo psychiczne to prawdziwe ubóstwo.

 

„Dawanie czegoś innym jest trudne, gdy ludzie są biedni”. Ogólnie rzecz biorąc, to, co wiemy o ubogich, ma na celu niedostatek materialnych spraw w jego życiu. Takie jest również znaczenie ubogich w tym zdaniu.

 

Ale niewiele wiemy o „ubóstwie” w sferze mentalnej. Jeśli ludzie nie są biedni w sprawach materialnych, ale „ubodzy” w sferze mentalnej, nie byliby skłonni oddać innym tego, co posiadali. Myślę, że takie osoby są naprawdę biedne. Dlaczego? Zgodnie z moimi obserwacjami historycznymi i społecznymi, takie osoby doświadczałyby sfery materialnej od dobrego do złego; czyli od bogatych do biednych. W buddyzmie skąpstwo lub skąpość pieniędzy w sferze materialnej lub psychicznej jest złym powodem naszego obecnego i przyszłego życia, ponieważ w rzeczywistości doprowadziłoby to do materialnego ubóstwa.

 

Wręcz przeciwnie, jeśli ludzie są biedni w sprawach materialnych, ale nie są „ubodzy” w sferze psychicznej, mogą dać coś innym. Myślę, że naprawdę są bogatsi. Dlaczego? Zgodnie z moją obserwacją takie osoby doświadczałyby sfery materialnej od złego do dobrego; czyli od biednych do bogatych. W buddyzmie hojność w sferze materialnej lub mentalnej jest dobrym powodem naszego obecnego i przyszłego życia. A zatem skutkowałoby to bogactwem materialnym.

 

Dlatego ci, którzy są zarówno „ubodzy” w sprawach materialnych, jak iw sferze mentalnej, oraz ci, którzy nie są biedni w sprawach materialnych, ale są „ubodzy” w sferze mentalnej, są w rzeczywistości biednymi. To właśnie tutaj definiuję w odniesieniu do ubogich.

 

W sensie materialnym i psychicznym bycie odbiorcą nie jest tak dobre, jak bycie dawcą.

 

Odbiorca jest tutaj niemiły dla tych osób, które są ubogie materialnie lub psychicznie i są szczęśliwe, gdy otrzymują pieniądze lub cokolwiek od innych. Dlaczego bycie odbiorcą nie jest tak dobre, jak bycie dawcą? Jeśli masz wybór, który byś miał nadzieję być? Pomyśl o tym.

 

Niektórzy ludzie lubią być odbiorcami i mogą myśleć, że to, co mają od innych, jest rozsądne, nawet jeśli nie są biedni w życiu materialnym. W psychologii odkryliśmy, że osobowość takiej osoby jest skłonna mieć gotowe i wygodne życie, ale nie prawo i ciężko pracujące życie polegające na sobie. Jeśli przyjrzymy się im dogłębnie, możemy odkryć, że nie obfitują w życie psychiczne ani nawet w życiu materialnym, a zatem łatwo jest sprawić, by mieli niepokój i depresję.

 

Tylko wtedy, gdy jesteśmy bogaci w życiu psychicznym i materialnym oraz zdrowi psychicznie, możemy być hojnym dawcą. Zgodnie z badaniami i moimi osobistymi obserwacjami, hojni ofiarodawcy są bardziej pozytywnie nastawieni w swoim życiu, a to sprawia, że cieszą się długowiecznością.

 

Trzy rodzaje dawania w buddyzmie

 

Jak wspomnieliśmy w rozdziale 10, w buddyzmie istnieją trzy rodzaje dawania. Czyli w następujący sposób:

 

A. Dawanie innym pieniędzy lub rzeczy. Pieniądze lub rzeczy osobiste można również zastąpić jedzeniem, ubraniami, lekarstwami lub zostać wolontariuszem i tak dalej.

 

B. Dawanie prawa Buddy innym. Prawo Buddy zawiera całe prawo, które jest dobre dla ludzi, włączając światowe i nieziemskie stworzenie. Jednym słowem, oznacza to przekazywanie mądrości innym w jakikolwiek sposób.

 

C. Dawanie innym nieustraszoności, co obejmuje pomaganie ludziom w pozbyciu się strachu naszą odwagą, ratowanie ich z niebezpiecznej sytuacji i pocieszanie ich miękkimi słowami, aby pozwolić im porzucić strach. Kto jest dawcą nieustraszoności (Kto daje ludziom nieustraszoność)? Do którego możesz się odnieść w tym artykule: Krótka rozmowa o postrzeganiu dźwięków w świecie Pusa w rozdziale Universally Door

 

Jeśli ludzie są według definicji biednymi, naprawdę trudno jest im dawać którykolwiek z trzech rodzajów dawania. Wręcz przeciwnie, jeśli ludzie nie są ubogimi zgodnie z definicją, chętniej bezwarunkowo ofiarują jeden z trzech rodzajów dawania innym.

 

Kiedy ludzie są „ubodzy” w sferze mentalnej, można sprawić, że będą naprawdę biedni w sprawach materialnych. Jak wspomnieliśmy powyżej, istnieje powód i konsekwencje. Jednym słowem z braku cnoty i mądrości.

 

Głębokie znaczenie dawania

 

Jak zatem zmienić sytuację ubóstwa w obecnym i przyszłym życiu? Kluczem jest bezwarunkowe dawanie czegoś innym. Ta zasada jest łatwa do poznania, jednak jest trudna do wykonania, zwłaszcza gdy jesteśmy w skąpym umyśle.

 

Ktoś może nie zgodzić się z tym pomysłem. Większość ludzi uważa, że ​​rozwiązaniem problemu ubóstwa osobistego jest praca i zarabianie pieniędzy. Jednak kiedykolwiek słyszeliśmy, że bycie bardziej zajętym w pracy prowadzi do bycia biedniejszym. Dlaczego?

 

Dawanie czegoś innym jest podstawową nauką w buddyzmie, a także podstawową nauką. Jest to pierwsza metoda z sześciu rodzajów zbawienia mówiąca o tym, jak się ratować i jak ratować innych ludzi, aby uwolnić się od cierpienia. Powiem ci dlaczego.

 

Po pierwsze, dawanie czegoś innym bezwarunkowo i bez oczekiwania i bez wymagań może wyeliminować nasz egoistyczny umysł i aroganckie ego. Samolubstwo to uwięziony umysł. Spowoduje cierpienie w umyśle i wszelkie nieszczęścia w życiu. Jednak większość ludzi nie ma takiego postrzegania siebie. Kiedy zrobimy pierwszy krok, jak już wspomnieliśmy, dawanie może stopniowo zmniejszać nasz samolubny umysł i aroganckie ego, a także ma na celu uwolnienie naszego uwięzionego umysłu.

 

Po drugie, bezwarunkowe dawanie czegoś innym może wyeliminować nasze serce pożądania i chciwości. Samolubni ludzie pragną więcej w sercu i są chciwi na wszystko. Generalnie wymagają od innych więcej. Nie oddaliby jednak czegoś innym bezwarunkowo. Gdy ich pragnienia i chciwość nie zostaną zaspokojone, wywoła to w nich uczucie gniewu i nienawiści w sercu.

 

W takiej sytuacji sprowadziliby nieszczęście i cierpienie na siebie i innych. Na przykład, jak wiemy, wojna może przynieść więcej śmierci i więcej biedy, powodem wojny jest pragnienie, chciwe serce, samolubny umysł i aroganckie ego, które osoba posiadająca jakąkolwiek moc do rozpoczęcia wojny. Czy słyszałeś kiedyś, kto zarobił dużo fortuny na wojnie? Tylko kilka osób, prawda? A czasami większość z nich jest besztana przez publiczność. Dzieje się tak z powodu egoizmu ludzi, który powoduje ubóstwo większości ludzi.

 

W historii większość z tych, którzy rozpoczynają wojnę, w końcu umiera w samobójstwie, przez co nie mogli znieść bólu życia. Albo zostali zabici przez osoby bardziej samolubne lub bardziej pragnące. Wszystkim takim osobom brakuje mądrości.

 

Dlatego też, gdy już zrobimy pierwszy krok, jak wspomniane dawanie, oznaczałoby to również usunięcie naszego pragnienia i chciwego serca, a także oznaczałoby zapobieganie wszelkim nieszczęściom i nieszczęściom. Dobra myśl i dobry uczynek wpłyną na pokój na świecie i przyniosą bogactwo społeczeństwu i krajowi.

 

Po trzecie, może zwiększyć naszą mądrość. Kiedy usuniemy nasz samolubny umysł, pragnienie i chciwe serce, nasza mądrość pojawi się w tym samym czasie. Gdy nasza mądrość się pojawi, czekają tam na nas bogactwo i błogość. Dlaczego? Zdradzę ci sekret. Jest takie powiedzenie: „Boże pomóż tym, którzy sami sobie pomagają”. Pomnażanie naszej mądrości to pomaganie sobie. Dlatego Bóg nam pomógł. Jak wspomnieliśmy w rozdziale 10, takie bogactwo i błogość nigdy się nie kończą. Dlatego też powiedziałem, że dawanie czegoś innym pozwoliłoby nam mieć bogactwo. Imię „Bóg” można by również zastąpić przez „Budda” lub „Bodhisattwa”.

 

Prawdziwa historia o braku mądrości prowadzącej do ubóstwa

 

Mając mądrość, możemy w ten sposób uniknąć jakiejkolwiek przyczyny prowadzącej do ubóstwa. Opowiadam prawdziwą historię w naszym społeczeństwie o braku mądrości, która prowadzi do ubóstwa.

 

Jak wiemy, sędzia w pracy jest bardzo dobrze opłacany. Jest sędzia, który bardzo pożąda kobiet. Ma więc cztery żony i ośmioro dzieci, czyli dwoje dzieci z każdą żoną. Jego dzieci nie pracują i nadal są zależne od wsparcia ekonomicznego ojca, nawet jego dzieci dorosły. Dzieje się tak dlatego, że jego dzieci są przyzwyczajone do gotowego i wygodnego życia, a ogromny koszt utrzymania oferuje jego ojciec – sędzia. Jego cztery żony również polegają na wsparciu finansowym męża w ogromnych wydatkach na życie.

 

Zastanawiamy się, dlaczego ma tyle pieniędzy na wychowanie rodziny — cztery żony i ośmioro dzieci? Dla ekonomicznego utrzymania tak wielu członków rodziny, pensja wspomnianego sędziego nie wystarcza na pokrycie kosztów utrzymania. Potem zaczyna robić brudne rzeczy, biorąc łapówki. I robi zepsucie ze swojej pracy.

 

Czy wiesz? Kiedy wydaje się być odpowiedzialny przed swoimi żonami i jest dobrym ojcem dla swoich dzieci, tak naprawdę nie jest odpowiedzialny za swoją pracę, społeczeństwo i kraj.

 

Wreszcie trafił do więzienia, stracił pracę i pensję. Tymczasem musi oddać rządowi swoje nielegalne zyski. Innymi słowy, jest od bogatych do ubóstwa. To dlatego, że brakuje mu mądrości. Kiedy człowiekowi brakuje mądrości, nie jest w stanie uratować się, aby uwolnić się od cierpienia. Oznacza to, że brak mądrości pchnąłby go w morze cierpienia.

 

Dawanie jest pierwszą metodą z sześciu rodzajów zbawienia w buddyzmie.

 

Tak więc, gdy posiadamy mądrość, będziemy mogli stopniowo ocalić nas od cierpienia. Kiedy już całkowicie uwolnimy się od cierpienia, będziemy mieli możliwość wyzwolenia innych od cierpienia. Dlatego dawanie czegoś innym jest w buddyzmie pierwszą metodą z sześciu rodzajów zbawienia. Jest to jedna z podstaw do wejścia na ścieżkę Buddy.

 

Dawanie czegoś innym oznacza również oferowanie czegoś innym. Jak wiemy, problem nierównej biedy i bogactwa na świecie istnieje od zawsze. 80% bogactwa świata należy do 20% populacji świata. Innymi słowy, ponad połowa ludności na świecie żyje w ubóstwie. Moim zdaniem dzieje się tak dlatego, że większości ludzi brakuje mądrości, nie mówiąc już o byciu ignorancją.

 

Wiele ideologii oszukuje ludzi. Ale jest ceniony jako wiedza naukowa. Tylko ludzie są doskonali w mądrości i usuwają ignorancję, prawdziwe równe bogactwo jest możliwe do osiągnięcia.

 

Wyeliminowanie ubóstwa nie jest takie trudne. Prosty sposób jest wspomniany powyżej. Jednak dla ludzi, którzy cierpią z powodu ubóstwa, ilu z nich byłoby gotowych dać coś innym? Nie mówiąc już o tym, że mają szansę przeczytać ten artykuł.

 

Dawanie czegoś innym jest bardziej błogosławione niż przyjmowanie czegoś od innych. Którym chciałbyś być? Jeśli chcielibyśmy być osobą, która ma zdolność dawania czegoś innym, bylibyśmy wtedy bardziej błogosławieni i bogatsi w życiu.

 

Język angielski: Chapter 12 ﹝1﹞ : Giving something to others is difficult when people are in poor.