Rozdział 18: Korzeń myśli jest równy pustce.

(Rozdział 18) Krótka rozmowa na temat Pisma czterdziestu dwóch rozdziałów wypowiedzianych przez Buddę

Współ tłumacze w czasach wschodniej dynastii Han w Chinach (25–200 n.e.): Kasyapa Matanga i Zhu Falan (który przetłumaczył wspomniane Pismo z sanskrytu na chiński).

Tłumacz w czasach współczesnych (A.D.2018: Tao Qing Hsu (który przetłumaczył wspomniane Pismo z chińskiego na angielski).

Nauczyciel i pisarz wyjaśniający wspomniane Pismo: Tao Qing Hsu

Rozdział 18: Korzeń myśli jest równy pustce.

 

Budda powiedział: „Moje prawo (Prawo Buddy; Dharma) polega na myśleniu o myśli bez myśli, wykonywaniu czynności niedziałania, mówieniu o nierozmawianiu i wprowadzaniu niepraktyki w praktykę. Ci, którzy rozumieją, co zostało powiedziane, podchodzą do tego. Ci, którzy czują się zdezorientowani tym, co zostało powiedziane, są dalecy od tego. Dao słów i rozmów zostaje przerwane. Nie może być związany rzeczami. Różnica milimetra lub centymetra spowodowałaby błąd w jednej chwili.

 

Ten rozdział jest bardzo trudny do zrozumienia dla początkujących, którzy uczą się buddyzmu, nie mówiąc już o tych, którzy jeszcze nie nauczyli się buddyzmu. Jeśli chcemy w pełni zrozumieć treść tego rozdziału, tak jak powiedział Budda, być może będziemy musieli uczyć się buddyzmu przez ponad dziesięć lat i samemu udowodnić mądrość Bodhisattwy. Jest wielu ludzi, którzy nie rozumieją treści wypowiedzianych przez Buddę, mimo że przez całe życie uczyli się lub badali buddyzm. Dlatego jeśli jeszcze nie nauczyliśmy się buddyzmu i nie udowodniliśmy jeszcze mądrości Bodhisattwy, lepiej dla nas nie krytykować treści wypowiedzianych przez Buddę, aby uniknąć okazywania naszej ignorancji.

 

Ponieważ nie znam stopnia zaawansowania czytelników tego bloga w nauce buddyzmu, muszę wyjaśnić to bardziej szczegółowo, aby uniknąć błędnego zrozumienia przez czytelnika treści wypowiedzi Buddy.

 

Rozwiązanie i przecięcie abstrakcyjnej liny łączącej nasz umysł i serce z jakimkolwiek zjawiskiem i sytuacją uczyniłoby nasze serce naprawdę wolnym.

 

Większość ludzi nie mogła urzeczywistnić czystego stanu Buddy. Dzieje się tak dlatego, że ich szóstka świadomych goni za zewnętrznym fenomenem, zaplątuje się w wewnętrzną sytuację i obraca się wraz z zewnętrzną sytuacją i jej zmianami. Tymczasem mają zbyt obsesję na punkcie życia materialnego.

 

Dlatego też, jeśli zjawisko lub jakakolwiek sytuacja i jej zmiana nie mogą zadowolić ich umysłu, łatwo jest wygenerować pięciotrujące serce. Tylko wtedy, gdy zjawisko i jakakolwiek sytuacja oraz jej zmiana są zadowalające dla ich umysłu, mają w ten sposób wygenerować serce szczęścia. W każdym razie ich serca i umysły są zajęte zewnętrznym zjawiskiem, każdą wewnętrzną lub zewnętrzną sytuacją i jej zmianą. Dlatego nie mogli zrozumieć znaczenia pustki, jak powiedział Budda.

 

Budda Siakjamuni często używał słowa „związany”, „przywiązany” lub „związany”, aby wyrazić, że nasz umysł, serce lub myśl są związane, związane lub związane przez jakikolwiek aspekt zjawiska lub jakąkolwiek sytuację. Innymi słowy, to, co robimy, jest tym, o czym pomyśleliśmy. A to, co pomyśleliśmy i zrobiliśmy, jest związane, związane lub związane przez jakiekolwiek zjawisko, koncepcję, ideologię, teorię lub jakąkolwiek sytuację. Jednak bez względu na to, jaka jest nasza myśl, narodziny jednej myśli oznaczają śmierć drugiej myśli w naszym umyśle. Nasze wcześniejsze myśli różnią się od tych ostatnich. Każda myśl o nas jest jak rzeka, która zawsze płynie i płynie. I to zawsze jest takie zmienne. Dlatego jest nietrwały.

 

Obsesja na punkcie jakiegokolwiek zjawiska przesłoniłaby naszą naturalną mądrość.

 

Dlatego Budda Siakjamuni powiedział: „Wszystko, co robimy, jest jak sny, iluzje, bąbelki i cienie, jak rosa i błyskawice, więc powinniśmy postrzegać to w ten sposób. (Wszystkie obiecujące praktyki, metody, nauki i przedstawione sytuacje są jak sny, iluzje, bańki mydlane, cienie, jak rosa i błyskawice, więc powinniśmy wizualizować je w ten sposób.)” To jest słynny werset z Diamentowej Sutry.

 

Z opisu mogliśmy zrozumieć, że całe zjawisko działania jest nierzeczywiste, ale jest utworzone przez przyczyny i warunki, jest tymczasowe, jest związane z innym zjawiskiem i może zniknąć w dowolnym momencie. Dlatego Budda Siakjamuni zawsze radził nam, abyśmy nie mieli obsesji na punkcie żadnego zjawiska. Jeśli mamy obsesję na punkcie jakiegokolwiek zjawiska, taka obsesja i zjawisko będą utrudniać naszą naturalną mądrość.

 

Po drugie, Budda Siakjamuni poradził nam, abyśmy nie mieli obsesji na punkcie jakiegokolwiek działania i myślenia, a nawet nie mieli obsesji na punkcie buddyzmu czy uczenia się Buddy. Dlaczego? Dzieje się tak dlatego, że upór w jakimkolwiek działaniu i myśleniu jest jednym z powodów, dla których powstaje problem i cierpienie. Nawet uparte trwanie w buddyzmie lub w nauce Buddy samo w sobie stałoby się przeszkodą w nauce buddyzmu, w nauce Buddy.

 

Tak czy inaczej, nauka Buddhy polega na tym, aby krok po kroku łamać lub miażdżyć nasz uporczywie uporczywy i obsesyjny umysł, bez względu na to, w czym upieramy się lub na punkcie czego mamy obsesję. Gdybyśmy wiedzieli tylko o buddyzmie Theravada lub o intonowaniu Amitabha, aby odrodzić się w czystej krainie i mocno trzymalibyśmy się takich rzeczy, nasz umysł byłby ograniczony i w ten sposób mógłby się pojawić jakikolwiek spór; i możemy nie być zainteresowani buddyzmem, kiedy widzieliśmy taką sytuację; kiedy stajemy w obliczu jakiejkolwiek frustracji w życiu, możemy łatwo cofnąć się od wiary w buddyzm.

 

Ci, którzy promują buddyzm Theravada lub Amitabhę, mogą nie mówić o 42 rozdziałach wypowiedzianych przez Buddę, zwłaszcza o tym rozdziale. To dlatego, że ten rozdział jest bardzo trudny do wyrażenia, nauczenia i zrozumienia. Ten rozdział nie jest odpowiedni dla tych, którzy są początkujący w nauce Buddy i tych, którzy mają tylko mały korzeń mądrości.

 

Jako nauczyciel i profesor buddyzmu zawsze zachęcamy wszystkich do nauki buddyzmu, do nauki Buddy. Kto ośmiela się mówić wam, abyście nie wytrwali w naukach buddyzmu, nie wytrwali w naukach Buddy? Jeśli jednak przeczytałeś każdy artykuł na tym blogu, myślę, że możesz mieć o tym jakieś pojęcie i wiedzieć dlaczego.

 

Pomyśleć, co oznacza nie-myśl i dlaczego nie-myśl jest.

 

Wróćmy do tematu. Dlaczego Budda powiedział, że moim prawem (prawem Buddy; Dharmą) jest myślenie bez myśli? Czy to cię myli? Prawo oznacza tutaj prawo Buddy, Dharmę, co oznacza również nauki Buddy i wszystkie zjawiska.

 

Jedna myśl dotyczy generacji i eliminacji czegokolwiek. A to oznacza nawet troskę o narodziny i śmierć jakiegokolwiek życia. Dlatego, kiedy jedna osoba jest w stanie nie-myślenia, nie ma żadnego wyłaniania się ani eliminowania czegokolwiek. Tymczasem ta osoba w stanie nie-myśli wyskoczy z przymusu narodzin i śmierci życia. Innymi słowy, wyskakuje z ograniczeń losu.

 

Co więcej, kiedy jedna osoba nie upiera się już ani nie ma obsesji na punkcie żadnego zjawiska, lub gdy uświadomiła sobie prawdę o nie-zjawisku, znajdowałaby się w stanie nie-myślenia. Innymi słowy, jeśli mamy przed sobą jakieś zjawisko, to w ten sposób pojawia się w naszym umyśle jedna myśl; jeśli nie ma przed nami żadnego zjawiska, jak jakakolwiek idea mogłaby wyłonić się z naszego umysłu? W każdym razie brak myśli oznacza opróżnienie naszego umysłu lub serca.

 

Wszelkie kłopoty i wszelkie cierpienia pochodzą z dowolnego zjawiska i odpowiadającej mu myśli i uczucia. Kiedy jakiekolwiek zjawisko i towarzyszące mu myśli i uczucia znikną, w tym samym czasie znikną wszelkie kłopoty i wszelkie cierpienia.

 

Jedna myśl spowoduje sytuację. Ta zaistniała sytuacja spowoduje kolejną myśl. Myśli i sytuacje są takim cyklem, ciągłym i nieskończonym, który tworzy dowolne zjawisko. Jeśli jakakolwiek pierwsza myśl jest zła, cokolwiek by to nie było i skąd pochodzi, w międzyczasie odpowiadająca jej sytuacja sprawia, że wcale nie czujemy się komfortowo, i tak cierpimy. W tej sytuacji utrzymujemy nasz umysł bez myśli, nasz umysł będzie wyciszony i spokojny, a wtedy możemy obiektywnie obserwować sytuację wewnątrz i na zewnątrz. Taka jest funkcja i zastosowanie braku myśli.

 

Ucieczka przed jakimkolwiek zjawiskiem i sytuacją nie jest dobrym pomysłem.

 

Niektórzy ludzie chcą uciec od wszelkich kłopotów i cierpienia. Dlatego wybierają ucieczkę przed zjawiskiem, które może się wydarzyć. Budda nigdy nie uczył nas ucieczki przed jakimkolwiek zjawiskiem. Wręcz przeciwnie, Budda nauczył nas stawić temu czoła, zrozumieć, że naturą każdego zjawiska jest pustka; to dlatego, że całe zjawisko jest ukształtowane przez jakiekolwiek przyczyny i warunki.

 

Tymczasem jedną z przyczyn zjawiska jest jaźń, myśl wyłoniła się z jaźni. Innymi słowy, jesteśmy jedną z przyczyn każdego zjawiska. Gdy rozum dotyczący jaźni, czyli myśl, która wyłoniła się z jaźni, nigdy się nie pojawił lub już zniknął, nie powstałoby żadne zjawisko, a wszelkie kłopoty i cierpienia zniknęłyby razem.

 

Na przykład, jeśli mamy myśl, aby podążać za miłością i naprawdę to zrobić, powstaje zjawisko miłości. Wszelkie szczęście, kłopoty lub cierpienie związane z miłością pojawiałyby się nieustannie. Wręcz przeciwnie, gdybyśmy nie myśleli o dążeniu do miłości, nie powstałoby żadne zjawisko dotyczące miłości.

 

Zrozumienie natury dowolnego zjawiska i każdej sytuacji uczyniłoby nas mądrymi.

 

Taka koncepcja jest naprawdę trudna do zrozumienia, nie mówiąc już o przełożeniu jej na praktykę. W takim razie możemy mieć jedno pytanie. Jak wytrenować nas w stanie nie-myślenia? Trenowanie umysłu niektórych buddyjskich mnichów lub mniszek w stanie nie-myślenia oznacza zamknięcie się i odrzucenie wszelkich wiadomości ze świata, a następnie codzienne intonowanie Amitabhy lub pism buddyjskich. Nie obchodzi ich, co się dzieje na świecie.

 

Innymi słowy, odrzucają zjawisko zewnętrzne, jakąkolwiek sytuację i jej zmianę. Być może jest to jedna z metod wytrenowania umysłu w stanie nie-myślenia. Ale to nie jedyna metoda. Budda Siakjamuni nie używał takiej metody, aby wyćwiczyć swój umysł w stanie nie-myślenia.

 

W takim razie, jakiej drogi używa Budda Siakjamuni? To naprawdę zrozumieć i uświadomić sobie naturę każdego zjawiska, każdej sytuacji i jej zmiany, z czym się zetknęliśmy. Natura, jak powiedziano, jest pustką. Z pustki wyłania się każde zjawisko, każda sytuacja i jej zmiana. Każde zjawisko, każda sytuacja i jej zmiana są tak naprawdę utworzone przez połączenie dowolnych przyczyn i warunków.

 

Taka pustka może pojawić się wszystko, a to, co wyłoniło się z pustki, zawsze się zmienia i zmienia. Kiedy nasze serca gonią za zmianami, o których mówi się w każdej chwili, każdego dnia, każdego roku, jak bardzo będziemy zmęczeni i bolesni. To ciągłe myślenie bez myśli, utrzymywanie stabilnego umysłu i czyste serce. Bez względu na to, jakie zjawisko lub sytuacja ma miejsce przed nami, zawsze jasno wiemy, że naturą jest pustka. Następnie mamy właściwą i mądrą myśl wyłonioną z braku myśli, aby stawić czoła temu zjawisku lub sytuacji i poradzić sobie z nim.

 

Odłóż obsesję na punkcie jakiegokolwiek zjawiska i sytuacji.

 

W takim razie możemy mieć jedno pytanie. Czy Budda Siakjamuni ma myśl, czy nie? W rzeczywistości jest w stanie jednej myśli i braku myśli. I ta myśl ma być skupiona na myśleniu o nie-myśli. Jego umysł jest zawsze w stanie braku myśli. W ten sposób mierzy się ze zjawiskiem, każdą sytuacją i jej zmianą. Nie zamykał się, by uciec przed zjawiskiem, każdą sytuacją i jej zmiennością.

 

Oznacza to, że każda myśl skupia się na właściwej myśli, aby zrozumieć i uświadomić sobie, że naturą zjawiska, sytuacji i jej zmiany jest pustka i nicość; a ponieważ jest pustką i nicością, nie ma powodu i nie jest konieczne pojawianie się jakiejkolwiek myśli za pustką i nicością, nie mówiąc już o pojawianiu się jakiejkolwiek złej myśli. Bez względu na to, jak zmienne jest zjawisko, sytuacja i jej zmienność, kiedy jakakolwiek myśl ma się w ten sposób wygenerować, jest to pogwałceniem jasnego i czystego umysłu – stanu bezruchu w sercu.

 

Dlatego głębsze zrozumienie polega na tym, że nawet myśl o myśleniu bez myśli powinna zostać porzucona. Nawet taka myśl nie powinna mieć szans na zajęcie miejsca w naszym umyśle. Porzucić jakąkolwiek myśl, aż nie będzie już czego porzucić. To jest prawdziwa nicość i bezruch.

 

Działanie bez działania sprawia, że nasz umysł jest wypoczęty i spokojny.

 

Jaki jest sens działania bez działania? Oznacza to również robienie nic nie robienie. Jeśli mamy podstawowe pojęcie o braku zjawiska, jak powiedziano powyżej, co powinniśmy zrobić, gdy staniemy w obliczu braku zjawiska? Nie ma nic do zrobienia. Podobnie, jeśli staniemy w obliczu zjawiska „nie” i w związku z tym nie będziemy myśleć, co powinniśmy zrobić? Nie ma też nic do roboty. W takim razie możemy mieć jedno pytanie. Jeśli nie ma nic do roboty, jaki to ma dla nas sens? Czy ma to dla nas jakikolwiek sens?

To naprawdę sprawia, że nasz umysł jest wypoczęty i zrelaksowany. W takim stanie faktycznie odczuwalibyśmy spokój w naszym umyśle. Więc możemy mieć inne pytanie. Czy Budda Siakjamuni cały czas nic nie robi? Nie. Właściwie on zawsze coś zrobi, nie robi nic. Czy zatem sądzisz, że był leniuszkiem lub uciekinierem? Nie. Ani nie. W rzeczywistości nauczał buddyzmu i mówił o prawie Buddy (Dharmie) przez 49 lat; i zainspirował mądrość istot ludzkich i pozostawił skarb mądrości istotom ludzkim na ponad 2500 lat i będzie trwał dalej.

 

Istotą buddyzmu jest oświecenie własnej naturalnej mądrości.

 

Istotą buddyzmu jest oświecenie własnej naturalnej mądrości, a nie czczenie Buddy czy Bodhisattwy. Czczenie Buddy lub Bodhisattwy polega na tym, że poprzez ich cudowną i duchową moc – ich siłę miłosierdzia i potęgi – pomagają nam podążać ścieżką cnót – czynić dobro, a tym samym ostatecznie oświecać naszą naturalną mądrość.

 

Dlatego bez względu na to, czy czcić Buddę lub Bodhisattwę, czy czynić dobro, jest to wygodna metoda i proces, który pomoże nam dojść do ostatecznego celu; i jaki jest ostateczny cel, aby samemu udowodnić sobie naturalną mądrość. Jednakże, ponieważ każdy jest inteligentny i sytuacja jest inna, jakie stosowane metody mogą być ponad 84000 metod; i takie metody mogą być generowane i eliminowane w dowolnym momencie. Oznacza to, że może pojawić się jednego dnia i może zniknąć innego dnia. Takie metody są nietrwałe, ponieważ jest to zmiana w zależności od dowolnego zjawiska i sytuacji.

 

Na przykład wszędzie powstają posągi Buddy i Bodhisattwy. Niektórzy ludzie nienawidzą posągów Buddy i Bodhisattwy i celowo je niszczą. To dlatego, że nie rozumieją mądrości przekazanej przez Buddę Siakjamuniego. Zjawisko związane z posągami Buddy i Bodhisattwy jest nietrwałe. Jest to tylko jedna metoda, aby pomóc ludziom zainspirować ich naturalną mądrość. Prawdziwa mądrość to miękka siła, brak zjawiska i jest trwała. Każde zjawisko jest tymczasową zmianą. W naszej naturalnej mądrości nie ma posągów Buddy ani Bodhisattwy. Taka prawdziwa mądrość istnieje w każdym, bez względu na wyznawaną wiarę. Ale czy wiesz, że masz taką naturalną mądrość? Czy twoja naturalna mądrość została oświecona? Czy taka prawdziwa mądrość może zostać zniszczona?

 

Naprawdę trudno jest nam zrozumieć wielką mądrość Buddy tylko za pomocą naszej małej inteligencji. Jeśli zawsze przywiązujemy się do jakiegoś zjawiska, możemy robić głupie rzeczy i szukać kłopotów i cierpienia na własną rękę. Wręcz przeciwnie, gdybyśmy mogli być z dala od jakiegokolwiek zjawiska, zrobilibyśmy wszystko z naszą naturalną mądrością. Jedną z takich naturalnych mądrości jest niedziałanie. Czynienie tego jest naprawdę w stanie oddalić się od własnej subiektywnej idei lub być z dala od subiektywnego wpływu umysłu innych.

 

To, co zrobiliśmy, to naprawdę coś zrobić. I wiemy, że po opuszczeniu każdego zjawiska i sytuacji znikną wszelkie kłopoty i cierpienia. Dlatego wyskakujemy z ramy i koła dowolnego zjawiska i sytuacji, a następnie, aby mieć właściwą myśl, aby zrobić właściwą rzecz.

 

Budda zawsze łamie i miażdży to, czym jest nasze uparte serce.

 

W Sutrze Diamentowej Budda Siakjamuni powiedział: „To, co prawo Buddy powiedział Tathagata (Budda), nie mogło zostać przyjęte, nie mogło zostać wypowiedziane, nie jest prawem Buddy i nie jest prawem nie-Buddy. Więc, co to jest? Wszyscy mędrcy i święci różnią się od mas dzięki prawu Buddy o niedziałaniu”.

 

Prawo Buddy oznacza Dharmę, naukę Buddy, zasadę, światową metodę, metodę nauki buddyzmu, zmianę umysłu i serca, każdą myśl, jakiekolwiek zjawisko, sytuację i jej zmianę. Znaczenie prawa Buddy jest bardzo szerokie. Obejmuje to również nie-myślenie, nie-działanie, nie-mówienie, nie-praktykowanie i nie-zjawisko.

 

Mądrość zawarta w prawie Buddy wypowiedzianym przez Buddę jest bardzo szeroka i głęboka. To nie jest to, co moglibyśmy wymyślić przez naszą światową inteligencję. Po drugie, prawdziwej mądrości prawie nie można było uzyskać, dyskutując z logiką. Dzieje się tak dlatego, że prawdziwej mądrości nie można mówić, ale można ją uzyskać praktycznie poprzez medytację i doświadczenie. Prawdziwa mądrość jest naprawdę niesamowita.

 

Budda Siakjamuni poradził nam, abyśmy nie przyjmowali tego, co powiedział Tathagata, i nie mówili o tym, co powiedział Tathagata, ponieważ to, co powiedział Tathagata, nie jest fenomenem, ale też nie jest nie-zjawiskiem. Dlaczego Budda tak powiedział? To dlatego, że bylibyśmy związani, przywiązani lub związani przez zjawisko, które powiedział Tathagata. Jeśli weźmiemy to, co powiedział Tathagata, i będziemy mówić o tym, co powiedział Tathagata, będziemy również związani tym, o czym Budda mówił o nie-myśleniu, nie-działaniu, nie-mówieniu i nie-praktyce.

 

Tak więc, jeśli mamy jakieś pojęcie o tym, czego nauczał Budda, wiemy, że zawsze ma on łamać i miażdżyć naszego upartego we wszystkim, nawet w tym, w czym jesteśmy uparci w niedziałaniu. W takim razie, co powinniśmy zrobić? Kiedy naprawdę zrozumiemy i urzeczywistnimy nauki Buddy, takie treści obejmują niekrzywdzenie innych i niekrzywdzenie siebie, niestwarzanie kłopotów innym i niesprawianie kłopotów sobie, a także zawierające przyczynę i skutek (Czynienie dobrych rzeczy przyniesie dobro odpłacić. Czyniąc zło, otrzymamy złą odpłatę.), moglibyśmy robić wszystko, co lubimy robić w naszej wolnej woli. Jest to zatem prawdziwa wolność w naszym życiu.

 

Dlaczego mędrzec i święty różnią się od mas? Mędrzec i święty rozumieją i urzeczywistniają prawdziwą mądrość, udowadniają ją w codziennym życiu i czynią wszystko na niedziałaniu.

 

Prawdziwa mądrość jest niemy.

 

Prawdziwa mądrość jest niemy. Dlaczego? Każda mowa o jakimkolwiek zjawisku lub wydarzeniu zawiera osobiste uprzedzenia. Czy uważasz, że jakakolwiek mowa o braku zjawiska nie zawierałaby osobistych uprzedzeń? Może nie. Dlatego Budda powiedział, że nie powiedział ani słowa od 49 lat. Jeśli nie zrozumiemy tego, co powiedział, nie zdobędziemy Dao. Dlaczego?

 

Dao jest pierwotnie oniemiały. Fenomen odejścia, oniemiały. Dlatego też powiedział, że prawo Buddy mówi o rozmowie bez mówienia. Dao to brak mówienia, niemowa. Budda mówił o pokazaniu nam metod i kierunku do celu i do Tao, a nie samego Dao. Samo Dao powinno być medytowane i doświadczane przez nas samych. Jeśli zawsze przywiązujemy się do fenomenu tego, co powiedział Budda, to, co zyskujemy, nie jest prawdziwą naturalną mądrością, ale wglądami wiedzy.

 

Niektóre osoby chcą zademonstrować, do czego zostały oświecone dzięki buddyzmowi, więc przez cały dzień nic nie mówią. Czy znalazłeś w tym coś złego?

 

Nawet jeśli zostaliśmy oświeceni prawdziwą mądrością buddyzmu, nie oznacza to, że przez cały dzień nic nie mówimy. Gdybyśmy nie rozmawiali o niczym przez cały dzień, wpadlibyśmy w głupi uparty o nic nie mówić. Budda Siakjamuni nigdy tego nie zrobił. Wręcz przeciwnie, codziennie prowadził rozmowy. To, co mówił, dotyczyło mądrości i przypadku nie-mówienia.

 

Prawo Buddy służy leczeniu naszego abstrakcyjnego serca w chorobie.

 

Budda powiedział, czym jest prawo Buddy? Jest to wprowadzanie braku praktyki w praktykę. Dlaczego to powiedział? Całe prawo Buddy wypowiedziane przez Buddę ma na celu wyleczenie abstrakcyjnego chorego serca ludzi. Jeśli nie ma chorego serca, po co potrzebne jest prawo Buddy?

 

Serce oznacza tutaj abstrakcyjne chore serce, umysł i myśl. Praktykowanie nauk Buddy obejmuje również korygowanie naszego zachowania, umysłu lub myśli. Ale dlaczego powinniśmy korygować nasze zachowanie, umysł lub myśli? Kiedy podążamy za jakimkolwiek zjawiskiem, wydarzeniem, koncepcją, ideologią, wiarą lub wiedzą lub przywiązujemy się do nich, powstaje w ten sposób abstrakcyjne serce, na przykład serce chciwości, nienawiści, obsesji, arogancji lub podejrzliwości.

 

Kiedy mamy serce takie jak chciwość lub nienawiść, oznacza to, że przywiązanie do zjawiska czyni nas chorymi i nieszczęśliwymi. Budda używa prawa Buddy, aby wyleczyć nasze chore serce. Dlatego właśnie musimy wprowadzić w życie prawo Buddy i nauki Buddy. To jest tak, że musimy zjeść lekarstwo, aby wyleczyć naszą chorobę.

 

Kiedy zdaliśmy sobie sprawę, że prawda jest bez fenomenu, naturą zjawiska jest nicość i pustka, do czego jeszcze mogłoby nas przywiązać i co jeszcze mogłoby sprawić, że zrodziłoby się jakiekolwiek serce? Nawet serce chciwe, czy serce pełne nienawiści, nie jest w stanie go wygenerować.

 

Prawda jest taka, że nie ma nic, do czego można by się przyczepić i żadne serce nie jest w stanie zrodzić się, gdy stajemy w obliczu pustki. Jedyną rzeczą, do której można się przyczepić, jest pustka. W takim stanie serce bez myśli jest zdrowe i stabilne. W takim razie, co jeszcze powinniśmy wprowadzić w praktykę? Nie ma już nic, czego potrzebujemy, aby wprowadzić to w praktykę. Nie jest również konieczne, abyśmy potrzebowali prawa Buddy. To jest tak, że nie potrzebujemy już lekarstwa, bo byliśmy już zdrowi z choroby. To jest znaczenie braku praktyki.

 

A zatem, czy wprowadzenie niepraktyki w praktykę jest praktyką, czy niepraktyką? Oba są. Kiedy upieramy się i mamy obsesję na punkcie jakiegokolwiek zjawiska lub czegokolwiek, wprowadzamy Prawo Buddy w praktykę, aby wyleczyć nasze chore serce. Kiedy już nie upieramy się i nie mamy obsesji na punkcie jakiegokolwiek zjawiska lub czegokolwiek, wprowadzamy brak praktyki w praktykę.

 

Budda powiedział: „Ci, którzy rozumieją, co zostało powiedziane, podchodzą do tego. Ci, którzy czują się zdezorientowani tym, co zostało powiedziane, są dalecy od tego. „Tak więc, niezależnie od tego, czy to rozumiemy, czy nie, dzieje się to tylko między myślą. Jeśli rozumiemy to, co zostało powiedziane, zbliżamy się do Tao, prawdy i naturalnej mądrości. Jeśli nadal czujemy się zdezorientowani tym, co zostało powiedziane, jesteśmy daleko od Dao, prawdy i naturalnej mądrości.

 

Prawda Dao, oniemiały.

 

„Dao słów i rozmów zostało przerwane. Nie może być związany rzeczami. Różnica milimetra lub centymetra spowodowałaby błąd w jednej chwili. “

 

Jak mówiliśmy powyżej, Dao nie może być wyrażone słowami i rozmowami. Jeśli Dao wyraża się słowami i rozmowami, to tak jakby być związanym linami. Takie Tao i takie serce są w ten sposób ograniczone. Musimy odciąć abstrakcyjne sznury słów i rozmów, ponieważ wszelkie słowa i rozmowy są przywiązane do rzeczy. I pozwoliłoby Dao i naszemu sercu stracić prawdę. Tylko wtedy, gdy wszelkie słowa i rozmowy zostaną odcięte – oznacza to również odłożenie jakichkolwiek słów i rozmów, nasze serce i Tao nie mogą być związane przez rzeczy, a wtedy możemy zobaczyć prawdę o Dao i prawdę o wszystkich rzeczach w naszym umysłem i wolnym sercem.

 

Różnica milimetra lub centymetra spowodowałaby błąd w jednej chwili.

 

„Różnica milimetra lub centymetra” oznacza bardzo subtelną różnicę. Oznacza to również trochę błędne zrozumienie lub subtelne nieporozumienie. Spowodowałoby to błąd w uczeniu się Buddy, w uczeniu się buddyzmu w bardzo krótkim czasie.

 

Dlaczego? Niektórzy ludzie słyszeli o nie-myśleniu, nie-działaniu, nie-mówieniu i niepraktyce. Wtedy subiektywnie myślą, że zostali oświeceni i nie muszą nic robić w nauce buddyzmu. Tymczasem w ten sposób zwiększają swoją arogancję.

 

Każdy Budda i Bodhisattwa, którzy zostali oświeceni i udowodnili prawdę, Tao i naturalną mądrość, zawsze robią coś, aby oświecić czujące istoty i ocalić je, aby uwolniły się od wszelkiego cierpienia. To, co zrobili, nazywa się robieniem czegoś we śnie. Oznacza to, że faktycznie robią rzeczy, ale nie są w nich uparci.

 

Po drugie, osoba, która stanie się Buddą lub Bodhisattwą, musi dużo myśleć o tym, co Budda mówił i czego nauczał, robić wiele rzeczy, aby odpokutować za swoje winy, poprawić swoje zachowanie i postawę, oczyścić swoje serce, opróżnić negatywny umysł i codziennie wprowadzaj nauki Buddy w praktykę.

 

Ponadto rozdział ten ma na celu przedstawienie praktyki bez-zasługi i bez-zastosowania oraz udowodnienia, czym jest brak-dowodu. To jest naturalna mądrość, a nie hipokryzja i pretensjonalność. Jest to stopień i faza Bodhisattwy, a nie tych, którzy jeszcze nie nauczyli się buddyzmu.

 

Stanie się Buddą lub Bodhisattwą nie jest rzeczą łatwą. Musi całkowicie doświadczyć uczenia się nauk Buddy przez osobiste niezliczone okresy życia. Jeśli masz szczęście, czytając ten artykuł, mam nadzieję, że docenisz tę szansę poznania Buddy, nauczenia się buddyzmu. W obecnym świecie bardzo niewielu ma szansę przeczytać ten rozdział, nie mówiąc już o jego zrozumieniu. Nawet ci, którzy nauczyli się buddyzmu, mogą nigdy nie przeczytać tego rozdziału przetłumaczonego na chiński. Ten rozdział jest naprawdę bardzo rzadki i bardzo cenny. Bardzo pomocne jest oświecenie naszej naturalnej mądrości.

p.s. Dao to Tao, które jest transliteracją z języka chińskiego. Pierwotne znaczenie Dao to droga i jest ono rozszerzone, aby było prawdą życia, której możemy się nauczyć i praktykować w naszym życiu.

 

Uwaga uzupełniająca: Dao jest transliteracją z języka chińskiego, co oznacza sposób i metodę, głębsze znaczenie jako system uczenia się lub religii.

Chapter 18: The root of thoughts is equal to the Emptiness. (Updated on January 5, 2022)