Nauczyciel i pisarz wyjaśniający wspomniane Pismo: Tao Qing Hsu
Rozdział 12 ﹝15﹞ : Trudno powiedzieć, czy jest to dobre,
czy złe.
Trudno jest nie powiedzieć, czy
jest to dobre, czy złe. Jest to piętnasta trudność spośród dwudziestu
trudności, o których mówił Budda Siakjamuni w tym rozdziale.
Mówienie czyjejś dobra lub zła
jest na ogół obecne w naszym życiu i naszym społeczeństwie. To, czy jest to
dobre, czy złe, jest silnie oparte na naszej osobistej, subiektywnej
świadomości oraz na naszych upodobaniach i niechęciach, które w rzeczywistości
są naszymi uprzedzeniami. Od czasów starożytnych mówienie czyjejś dobra lub zła
było rodzajem metody wzajemnej wymiany emocji i informacji. Do dziś pełni taką
funkcję. Według najnowszych badań jest również dobry dla zdrowia człowieka.
Takie dobre lub złe to tendencja do plotek.
Przeważnie, kiedy rozmawiamy i
mówimy, że ktoś ma rację lub nie, nie mamy żadnych negatywnych myśli, aby
skrzywdzić tę osobę. Jeśli jednak, niestety, takie słowa są przekazywane osobie
lub komuś celowo i próbują zepsuć wzajemną relację, staje się to szkodliwe,
szczególnie w miejscu pracy lub w grupie.
W grupie buddyjskich mnichów lub
mniszek, aby uniknąć jakiejkolwiek krzywdy wynikającej z powiedzenia czyjegoś
dobra lub zła, obowiązuje zasada milczenia i braku słów o określonej porze
dnia. Używają takiej zasady do regulowania i dyscyplinowania zachowania i
serca.
Jednak w miejscu pracy nie jest
nam trudno uniknąć jakiejkolwiek krzywdy, jaką inni wypowiadają, czy ktoś ma rację,
czy nie, zwłaszcza gdy jesteśmy głównym celem ataków. Co więcej, taka sytuacja
często ma miejsce również w polityce demokratycznego państwa. Przeważnie nie
jest to debata o polityce. Jednak bardziej chodzi o celowe atakowanie kandydata
lub osoby wybieranej.
Tak więc dobro lub zło pojawia
się z jakichś przyczyn i warunków oraz z jakiegoś celu. Taka zdarzyła się
szkodliwość występuje jako taka sama. Jest takie chińskie powiedzenie: „Ci,
którzy przychodzą, aby powiedzieć, czy ktoś ma rację lub zło, są osobami samego
dobra lub zła”. Oznacza to, że te osoby są złymi osobami, które próbują coś
zepsuć, a to wyrządziłoby krzywdę.
Wiemy, że zło tego, co zostało
uczynione, powróci do złoczyńcy. Powinniśmy odmówić bycia tak złym człowiekiem.
Jeśli niestety to my jesteśmy głównym zaatakowanym celem, wiemy, że wszystko
dzieje się przez połączenie przyczyn i warunków. Istotą jest pustka. Wszelkie
przyczyny i warunki kiedyś znikną. Jeśli nasze serce jest jak niebo tak wielkie
i szerokie, jak to możliwe, że ktoś może nas skrzywdzić?
W rozdziale 8 Budda powiedział:
„Złośliwa osoba krzywdzi cnotliwą osobę, na przykład plując śliną w kierunku
nieba, ślina nie dociera do nieba, ale spada na siebie; by rozsypać kurz w
odwrotnym wietrze, kurz nie dociera tam gdzie indziej, ale zostaje sprowadzony
z powrotem do siebie. Cnota nie ulega zniszczeniu. Katastrofa całkowicie
rujnuje się.”
Oznacza to, że krzywdzenie innych
jest katastrofą, a taka katastrofa zrujnuje osobę, która wyrządziła krzywdę.
Po drugie, wiele rzeczy to zmiana
zjawiska, które nie są faktem sytuacji, a które łatwo nas zaślepić i oszukać.
Czy wiesz, że zrozumienie i rozróżnienie dobra od zła jest nadal ograniczone i
łatwo jest pozwolić nam uwikłać się w przyczyny i warunki. Najlepszym sposobem
jest pozbycie się wszystkiego, co dobre lub złe, wszelkich przyczyn lub
warunków. Tylko mając taki sposób, moglibyśmy naprawdę pozbyć się wszelkich
granic, a tym samym poznać i zrozumieć prawdę.
Po trzecie, wielkim Dao (ścieżką)
Buddy jest cisza. Mówienie, że jest to dobre lub złe, nie jest pomocne w
praktykowaniu i podążaniu wielką ścieżką Buddy.
Jeśli zrozumiemy powyższe
znaczenie, nie bylibyśmy zainteresowani powiedzeniem czyjejś dobra lub zła.
Język angielski: Chapter
12 ﹝15﹞ : Not saying its right or wrong is difficult.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz